Sudah bertahan kira-kira 50 juta tahun, Gunung Everest kini berdepan satu ancaman yang agak luar biasa iaitu air kencing manusia.
Menurut satu kajian, air kencing yang dibuang terus ke atas glasier dipercayai mampu menyumbang kepada pencairan lebih 150 tan ais dan salji di gunung itu setiap tahun.
Kajian tersebut diterbitkan dalam jurnal Regional Environmental Change selepas sekumpulan penyelidik antarabangsa mengkaji kesan aktiviti manusia terhadap Gunung Everest.
Pasukan itu menumpukan kajian kepada Glasier Khumbu, lokasi Kem Pangkalan Everest yang menjadi persinggahan pendaki sebelum meneruskan perjalanan ke puncak.
Setiap tahun, kawasan tersebut dipenuhi ratusan hingga ribuan pendaki, pengembara dan petugas yang berkumpul sebelum memulakan pendakian.
Apabila manusia seramai itu berkumpul di satu kawasan, sudah tentu bukan khemah dan jejak kaki sahaja yang ditinggalkan.
Sampah, bunyi bising dan sisa manusia yang terhasil sepanjang musim pendakian turut menjadi sebahagian daripada masalah di kawasan tersebut.
Kencing Pendaki Mungkin Jadi Punca Gunung Everest Mencair
Walaupun pendaki diwajibkan membawa turun semula najis mereka sejak 2024, air kencing masih dibuang terus ke permukaan ais.
Dalam kajian yang melihat keadaan pada musim bunga 2023, kira-kira 2,000 orang berada di kem pangkalan Everest yang terletak pada ketinggian sekitar 5,473 meter dari aras laut.
Penyelidik menganggarkan setiap orang menghasilkan kira-kira 3.18 liter air kencing sepanjang berada di kawasan tersebut.
Jika jumlah itu dikira untuk tempoh 50 hari, keseluruhannya boleh mencecah sekitar 338,299 liter atau lebih 89,000 gelen.
Jumlah tersebut mungkin kedengaran agak pelik, tetapi ada sebab mengapa penyelidik mengambil kira air kencing dalam kajian mereka.
Air kencing manusia mempunyai suhu sekitar 37 darjah Celsius, iaitu hampir sama dengan suhu badan manusia.
Apabila cecair panas itu terkena permukaan ais, haba yang dibawanya boleh menyumbang kepada proses pencairan glasier.
Berdasarkan pengiraan penyelidik, air kencing manusia sahaja berpotensi menyebabkan kira-kira 154 tan ais cair dalam satu musim.
Namun, air kencing bukan satu-satunya sumber haba yang memberi tekanan kepada persekitaran glasier di kawasan kem tersebut.
Penggunaan bahan api untuk memasak dan memanaskan kawasan kem turut menyumbang kepada jumlah pencairan yang dianggarkan.
Apabila kesemua faktor itu diambil kira, jumlah ais yang berpotensi cair meningkat sehingga sekitar 2,492 tan.
Sebagai gambaran, jumlah tersebut dikatakan cukup untuk memenuhi sebuah kolam renang bersaiz Olimpik.
Bagaimanapun, angka tersebut hanyalah anggaran kerana pengiraan itu mengandaikan semua haba daripada air kencing dipindahkan kepada ais.
Dalam keadaan sebenar, sebahagian haba mungkin hilang melalui aliran air, serpihan batuan dan proses lain yang sukar diukur
Jadi, bukan bermaksud setiap kali seseorang membuang air kecil di Everest, sebongkah ais terus mencair di bawahnya.
Sebaliknya, penyelidik melihat jumlah keseluruhan daripada ribuan manusia sebagai faktor yang tetap wajar diberi perhatian.
Mereka kemudian mencadangkan supaya Kem Pangkalan Everest dipindahkan ke kawasan yang tidak dilitupi ais.
Menurut mereka, langkah tersebut boleh membantu mengurangkan kesan aktiviti manusia terhadap glasier serta meningkatkan keselamatan ekspedisi.
Namun, air kencing sebenarnya hanyalah satu daripada beberapa masalah alam sekitar yang sedang dihadapi Gunung Everest.
Gunung tersebut dilaporkan mempunyai lebih 50 tan sampah sehingga pernah digelar sebagai “tapak pelupusan sampah tertinggi di dunia”.
Nepal sebelum ini turut memperkenalkan skim untuk membayar pendaki yang membawa turun sampah mereka dari gunung tersebut.
Bagaimanapun, usaha berkenaan akhirnya dihentikan selepas didapati tidak memberikan hasil seperti yang diharapkan.
Antara masalahnya ialah pendaki hanya membawa turun sampah dari kem lebih rendah, sedangkan banyak sisa masih ditinggalkan lebih tinggi.
Jadi, cabaran menjaga Gunung Everest daripada pencemaran nampaknya jauh lebih besar daripada sekadar membawa turun sampah yang ditinggalkan pendaki.
Selepas berjuta-juta tahun berdiri teguh, gunung tertinggi dunia itu kini berdepan masalah yang datang daripada sesuatu yang mungkin paling tidak dijangka, manusia sendiri.
